Durmir quentiño,/
mentres os cans ladran nas eiras;/
durmir pretiño,/
coa choiva no chan e a carón das tellas;/
durmir miudiño,/
envolto nun folgar coas portas abertas;/
durmir paseniño,/
agardando a mañá e bicando as estrelas./
(José María Máiz Togores)
Descubre más desde MIENTRAS DURE
Suscríbete y recibe las últimas entradas en tu correo electrónico.