Amábanse con torpeza,/
como quen aprende a bailar sen música./
Tropezaban,/
pisábanse,/
rían./
Pero bailaban igual,/
desafinados e felices./
Porque o amor non sempre ten ritmo,/
pero si intención./
E na súa desorde atoparon/
a verdadeira harmonía./
(José María Máiz Togores)
Descubre más desde MIENTRAS DURE
Suscríbete y recibe las últimas entradas en tu correo electrónico.
